قبل از هر چیز یک عذر خواهی بخاطر تاخیر در آپ وبلاگ به همه دوستان بدهکارم . در این مدت فرصتی دست داد تا به گوشه های پیدا و پنهان شهرمان تهران سری بزنم و زیبایی های نهفته در پاییز را به تصویر بکشم . جلوهایی با شکوه و دیدنی از روستای کن که در شمالغربی پایتخت آرام آرمیده است . جاذبه های دیدنی این روزها هر طبیعت دوستی را به یاد بهار می اندازد اما وقتی به تقویم نگاه می کنم روزهای ماه هفتم را می بینم که یکی پس از دیگری از کنار هم سپری می شود !
- کوچه باغ که منتهی به مرکز روستا می شود . این روستای تو در تو آنقدر آرام است که برای مدتی احساس کردم واقعا کیلومتر ها از شهر فاصله گرفته ام . سرو صدای ماشین ها و هم همه آدم ها در اینجا به صدای نغمه گنجشکان و حضور درختان در کنار هم خلاصه می شود .
- پل حاج محمد علی کن هم در انتهای همین کوچه باغ دیدنی واقع شده است . این پل چند هزار سال قدمت دارد و یک رودخانه فصلی هم هر از چند گاهی زیر آن به جریان می افتد . قلوه سنگ های نهفته در بستر خشک رودخانه هم از بالادست کوه کنده شده و تا به اینجا ادامه مسیر داده اند و ارتفاع برخی از آنها چیزی نزدیک به یک متر می شود . دیدن معماری پل هم خالی از لطف نیست اما متاسفانه وجود گاوداری های سنتی در حوالی آن باعث شده منظره جالبی در حاشیه پل نمایان نباشد.
- توضیحاتی پیرامون روستای کن : محله کن در منطقه پنج تهران واقع شده است . شمال این منطقه به ارتفاعات ۲۰۰۰ متر از سطح دریا و جاده سولقان ختم می شود . در جنوب به شهر زیبا از شرق به شهران و بزرگراه ایران پارس و از غرب به اتوبان همت و دهکده المپیک منتهی می شود . روستا در محدوده ای دره ای شکل واقع شده و در بالا دست آن محلات سنتی قرار دارد . نزدیک ترین راه دسترسی به کن بزرگراه ایران پارس - فلکه دوم شهران و خیابان کوهسار است . اگر مسیر خود را بطرف جاده سولقان ادامه دهید بعد از عبور از اولین پل و درست در سمت چپ جاده خاکی باریکی شما را به عمق روستا و پل حاج محمد علی هدایت می کند . محصولات کشاورزی آن شامل توت . انجیر . خرمالو . گیلاس و آلبالو . سیب و سایر مرکبات می شود . خاک حاصلخیر و شرایط آب و هوایی مطلوب این روستا را به یکی از جاذبه های گردشگری کلان شهر تهران تبدیل کرده است.
آب و هوای این روزها بسیار متغیر و البته عجیب شده و بعضی وقت ها فکر می کنم که تازه اوایل اردیبهشت است . برج میلاد این روزها چهره ای جدید به خود گرفته و با آن آنتن چند صد متری خود از همه جای تهران قابل رویت است . چند روز پیش حوالی ساعت سیزده آسمان رخ سیاهش را به همه نشان می دهد و به یک چشم به هم زدن دانه های تگرگ از آن سرازیر می شود . اینجا حاشیه شمالی بزرگراه یادگار امام است و برج میلاد تهران پشت همین تپه های خاکی قامتش را از شهر می پوشاند .
