در این روزگار ماشینی که همه آدم ها با سرعت از کنار هم سبقت می گیرند رفتن به جایی بکر و دست نخورده آن هم در دل طبیعت هدیه ای بس زیبا و ارزشمند است . جاذبه های دریاچه لار و ارتفاعات البرز برای هر آدم دلخسته ای از شهر می تواند به منزله ساعت ها آرامش باشد . لار همان جایی است که جز صدای پای باد نوای دلنشین چراگاه و رقص سبزینه ها چیز دیگری با خود ندارد . این مناظر در کنار آب یعنی آسایشی به وسعت آسمان .
رد پای سکوت
حاشیه : بازدید از منطقه گردشگری لار بامداد پنج شنبه ۷ تیرماه سال جاری برای من فراهم شد . جمعی صمیمی و دوستانه به اتفاق دانشجویان خانه عکاسان ایران و استاد شاهرخ . همه بچه ها در ساعت ۶ سوار مینی بوس شدند و از همان ابتدا دوربین ها را روشن کردند . صدای شاتر ها زیباترین سمفونی هنری است . با گذشتن از جاده دماوند به اتوبان تهران شمال رسیدیم و در یک چشم به هم زدن تونل عریض امامزاده هاشم هراز را پشت سر گذاشتیم و در نهایت یک مسیر انحرافی نچندان کوتاه ما را از پلور به لار رساند .
